Startpagina
mobiele versiecomputer versie
RSS
Column: Koningsdag in Schalkhaar

 | Column: Koningsdag in Schalkhaar

Op de fiets over de Colmschaterstraatweg.
En een paar uur later dronken weer terug.

Ik kijk nooit té ver vooruit, maar vanochtend zag ik het staan... Op onze gezamenlijke Rabobank Weekkalender boven het handdoekenrekje in de keuken. Vrijdag 27 april, Koningsdag: braderie in Diepenveen. In het dominante handschrift van mijn vrouw. Zucht…

Door Rudy Brouwer

Man…, in Schalkhaar hebben we een Koningin Wilhelminalaan, een Koningin Julianaweg, een Prinses Beatrixweg én een Prins Willem-Alexanderweg. Maar zelfs dáár, in die lokale Koninklijke straten, hangt op Koningsdag, en voorheen Koninginnedag, amper een nationale driekleur met oranje wimpel aan de gevels…

Schalkhaar is een levendig dorp. We hebben het allemaal: een plaatselijk krantje, wat eigen winkels nog, een huisarts, twee basisscholen, tal van sportverenigingen, een kerk, een sporthal, een cafetaria. Zélfs een biljartclub, vrouwenbewegingen, ouderenorganisaties. En natuurlijk een kerstmarkt, een paasvuur, een dorpsfeest én, jawel, de braderie in Diepenveen...

Dronken
Want als je érgens veel dorpsgenoten (letterlijk) tegen het lijf loopt, dan is dat wel op de jaarlijkse braderie in Diepenveen. Even op de fiets door het ‘driekwartierslaantje’. En een paar uur later dronken weer terug. Ze willen kennelijk wel de deur uit, Schalkhaarders. Op Koningsdag. Met z’n allen, net als mijn vrouw. Met haar dominante handschrift. Naar de braderie in Diepenveen.

Ooit was het anders. Zoals vroeger zóveel anders was. Zélfs het handschrift van mijn vrouw... Toen gingen we naar De Wijtenhorst. Met z’n allen. Schalkhaarders. Op Koninginnedag. Uhhh de Wijtenhorst, zoiets als nu sportpark De Horsterhoek. Maar dan van toen. Waar nu huizen staan. Waar nu gezinnen wonen. Met kinderen. De Voorhorsterweg, de Rondekamp. Daar. Met nu op Koningsdag ook amper een nationale driekleur met oranje wimpel aan de gevels.  

Ik herinner me vliegtuigjes van Teuge. Boven de Wijtenhorst. Met parachutisten die, mét sponsorvlaggen van de plaatselijke keurslager en supermarkt, onder luid gejuich net náást de middenstip op het hoofdveld landden. Ballonnen oplaten voor kinderen. Klootschieten, sixday voetbal, beachvolleybal. Alleen even op de fiets over de Colmschaterstraatweg. En een paar uur later dronken weer terug…

Tradities
Het hoeft allemaal niet gelijk groots te zijn dit jaar. Koningsdag in Schalkhaar. Niet te uitbundig. Gewoon eenvoudig. En burgerlijk. Net als Willem en Maxima. Zoals zij het zouden willen. Iets van het volk. Ohhh…, ballonnen oplaten mag niet meer? Nou, voor mijn part dan dit jaar alleen nog even een vlag hijsen op het dorpsplein en het Wilhelmus. Met dorpsgenoten onder elkaar. Met alle kinderen van de plaatselijke sportclubs en scholen. Zíj moeten weten wat onze tradities zijn.

Je moet érgens beginnen. Klein. En dan hopen dat ze in het westen niet teveel last hebben van hoe wij hier onze tradities vieren. Het Wilhelmus, kan de slagwerkgroep van St. Caecilia dat? En die vlag hijst ‘onze Sanne’ wel. Onze schaatskoningin. Dit jaar op Koningsdag. Op het dorpsplein. Sámen. De vlag hijsen en het Wilhelmus. Met dorpsgenoten. Goed? Om 12.00 uur ’s middags? En oke lieverd, daarná - alleen dit jaar nog - voor de allerlaatste keer, nog wel even op de fiets door het ‘driekwartierslaantje’ naar Diepenveen...


Categorie WebsiteDatum 07/04/2018

Delen opDelen op TwitterDelen op FacebookDelen op LinkedInDelen op Google+E-mail
©2018 Webdesign Marco TibbenRedactie